De Vlaardinger https://devlaardinger.nl/portals/0/afbeeldingen/logo-V.png

Ton Lebbink: nderh lfje!

Ton Lebbink:  nderh lfje!

Niet zelden treedt, als de glazen groepsgewijs en in hoog tempo worden geleegd, bij enige of meerdere individuen, het verlangen naar de anti-peristaltische beweging op. Genoten geneugten, in alcohol gedrenkt of er voor een goed deel uit bestaand, fluks uit het menselijk systeem werpen, geen urenlange misselijkheid meer. Dweiltje erover, vloer schoon, maag leeg, suffige kater met koppijn voorkomen?

Ton Lebbink kende vrijwel nooit dit premature schuldgevoel, hij wist tot hoever hij kon gaan. Afhankelijk van zijn voorafgaande voedselquotum dronk hij wat anderhalfjes meer of minder. Toch dronk ook hij niet louter van dorst.

Over je nek gaan van een teveel aan drank is als ontrouw aan gewekte verwachtingen van de man (of vrouw) als grenzeloze innemer van om het even het aantal graden alcohol. ‘Je bent pas een vent, als je rond sluitingstijd nog bij zinnen bent,’ sprak een geaffecteerde eens temidden alle bedompte sigaren- en sigarettenlucht, waardoor niemand op de dag van vandaag zijn identiteit met zekerheid weet.

‘Mijn anderhalfjes,’ zei Ton Lebbink, die bij zijn ouders thuis naar zeggen strak werd gehouden als het op inname van fluïdum voor volwassenen aankwam, ‘zijn van een constante kwaliteit, ik ben een ervaren drinker van dit edele duo op anderhalf been, zodat ik geen spelbreker ben op uitgaansavonden, geen kotser, geen braker.’

‘Wat ik werkelijk ben? Ik dicht, zit urenlang aan de keukentafel met mokken koffie, zomaar wat te navelstaren over grappige taalvondsten, tot een idee opborrelt, mijn zwarte BIC verlaat en krullend in mijn zwarte aantekenboekje verschijnt.

Hilariteit en ironie vechten om voorrang als het gaat om de toon, die altijd de muziek, het gedicht, maakt. Als onderwerp breek ik zo makkelijk een ei met kerst, ook al is het stil thuis. Mijn broze voetbalknieën tikken het metrum op de maat van een oud Mecano-lied, aldus verschijnt het grote iets, afgewisseld met het absolute niets. Dichten is net neuken; verdomd lekker, maar niet altijd raak.’

Straks wordt het glas weer bijgevuld.
Morgen ziet de wereld er nog mooier uit.

‘De niet gedronken dranken, de onbekende flessen, de favoriete dranken, ik zal ertussen blijven leven, dorstend, onwetend hoe ze zullen smaken, allen in één glas.’

T N

Fred, ik heb een  robleem.
Er is een gl s w dk   ver mijn t etsenb rd gev llen.
De letters   en   d en het niet meer.
Het is  pv llend h e  v  k de   de   en de   v  rk mt.
 ls je bijv  rbeeld   erh  fdm a schrijft.
Het  ntbreken v n de   is m kkelijk  p te l ssen.
D  r de nul te gebruiken.
De letter k mt in het  BC v  r de B.
De   ndere  chter de  .
Het is m  r goed d t de letter e het n g d et.
 anders h d ik helem  l met de geb kken  eren gezeten.

T n

Laat een reactie achter

Naam:
E-mailadres:
Reactie:
Reactie toevoegen

Meest gelezen: