Dialoog met afstand
De studente Nederlands had Lebbink op haar lijst staan.
Haar vader had mijn kunstwerk grijsgedraaid, wist ze.
Dat “LP- tje” mocht van haar mentor best op haar boekenlijst staan.
De interviewer, een meisje van plusminus 21, deed een scriptie, had me via via
te pakken gekregen en wilde weten hoe ik oud ik was.
Was?
Sorry, hoe oud ben je nu?
Als de weg naar Rome, jongedame, als de weg naar Rome.
Wah?
Onbegrip was mijn deel.
De rest van het vraaggesprek zal ik je besparen.
Studente Nederlands? Ammehoela.
Thuis voelde ik me een hele Piet.
Met een ULO-tje op zak een hooggeleerde studente afbekken.
Heeft met wraak te maken tot mijn spijt.
Begreep niet dat ze met “was” mijn leeftijd wilde weten tijdens “Luchtkastelen”.
Onbegrip is mijn deel.
Stel je voor dat je eeuwig jong blijft.
Nooit dood gaat….
Eeuwig 21 zal zijn.
Eeuwig jong.
Nooit in de hemel kúnnen komen.
Dát is de hel, Joore, de hél.
Gepubliceerd: 27-01-2012
Aantal keer bekeken: 127
Terug
Ton Lebbink ziet Luchtkastelen