Graaf Dirk III, wie kent hem niet, trouwt rond 1020 met de uit Saksen (Dld.) afkomstige Othilde Billung. Zij was een dochter van hertog Bernard I van Saksen. Het hertogdom Saksen stond tegenover Beieren. Kortgezegd leverde Beieren de koning van Duitsland, tevens de keizer en daarmee die militaire beschermer van de kerk in Rome. Door de koppeling koning-kerk was er steeds de beïnvloeding tussen kerkelijk en wereldlijk bestuur, wat uiteindelijk uitmondt in de Investituurstrijd. Saksen daarentegen stond meer voor een bestuur, dat zich zag uitgedaagd door wereldlijke problemen. De keuze voor Othilde is extra bijzonder, omdat koning/keizer Hendrik II getrouwd was met een zuster van Liutgard, de moeder van Dirk III, waarmee toch relatie was met Beieren.

Uit het huwelijk van graaf Dirk III en Othilde Billung worden vier kinderen geboren; de zoons Dirk en Floris en de dochters Bertrade en Swanhilde. Zoon Dirk volgt Dirk III op als Dirk VI en broer Floris hem weer. Deze Floris I trouwt met Geertruid van Saksen. Bij graaf Dirk IV de opmerking dat hij na het overlijden van Dirk III (†1039) al snel in conflict kwam met de Duitse keizer Hendrik III de Vrome (1046-1056) en drie bisschoppen: die van Utrecht, Metz en Luik. Maar laten we ons richten op de huwelijken van beide dochters. De arrangementen zullen dateren van voor het overlijden van Dirk III en Othilde (†1044).

Omdat grafelijke rechten alleen in mannelijke lijn konden vererven, was het zaak voor ouders om hun grafelijk dochter zo hoog mogelijk uit te huwelijken. Vooral moeders waren actief in de huwelijksmakelaardij. En zo ook moeder Othilde, die als een Billung zelf uit een hoog adellijk geslacht stamde. Bertrade trouwt met Diederik I van Katlenburg, eveneens uit Saksen. Het geslacht Katlenburg komen we tegen in het grafelijk bestuur van de latere provincie Friesland, waarmee het Hollandse gravenhuis heel wat te stellen heeft gehad. De andere dochter Swanhilde wordt gekoppeld aan Emmo van Loon, die rond 1045 zijn vader opvolgt als graaf van Loon, een graafschap dat uiteindelijk ongeveer de huidige Belgische provincie Limburg beslaat.

Een oom van hem was Balderik III, bisschop van Luik (1008-1018), in persoon Balderik van Loon.

Groot-Voorne omvatte toentertijd het tegenwoordige Oost-Voorne, Goeree en Bommenede en het achterliggend schorrengebied. Bommenede was een eiland dat tegenwoordig vastzit aan Schouwen. Schouwen wordt in 1006/07 eigendom van het Westfriese gravenhuis.

In 976 beleent de toenmalige keizer graaf Ansfried, een graaf met veel graafschappen in Brabant, met Groot-Voorne. Hij en zijn vrouw stichten rond 983 een klooster, waar zij hun dochter aanstellen als abdis. In 995 krijgt Ansfried Groot-Voorne in eigendom. In 1010 komt Ansfried te overlijden en schenkt zijn dochter diens bezittingen aan de bisschop van Luik, Balderik van Loon. De graven van Loon noemen zich nooit graaf van Groot-Voorne. De grote afstand van Luik/Loon naar de Noordzeekust, zal aanleiding zijn geweest om voor Voorne een zaakwaarnemer aan te stellen. Daartoe trouwt Badeloge, dochter van Emmo van Loon en Swanhilde, met Hugo I van Voorne (1). En dat vormt het begin van het huis Voorne. En zo wordt ook hier de basis gelegd voor een uitbreiding van het Westfriese graafschap.

De meest van bovengenoemde personen zullen in Vlaardingen hebben rondgelopen, op Hoogstat, onderaan het tegenwoordige Liesveldviaduct, En zo is er meer in Vlaardingen gebeurd dan u wellicht heeft gedacht.

(1) Noot
Vlaardingen Ontstaan en Wording, 262.

Tekst
Arie de Klerk