Je zult toch maar afhankelijk zijn van de informatie die je via sommige media door je netvlies geslingerd krijgt… De samenleving wordt complexer, de media sneller, en de quotes steeds korter.
Beeldvorming? Ik heb gisteren wat nummers ingespeeld voor een Iraanse componist. Hij gewoon in Teheran, ik in de studio van drummer extraordinaire Don Wielogroch. Want, ook al zijn de USA en Iran al weer bezig om via de media de publieke opinie – en elkaar - te masseren voor een volgende oorlog, wie in die landen daar niks mee te maken heeft gaat gewoon door met wat ‘ie doet. Zoals mij krankzinnig ingewikkelde bassolo’s laten spelen op Dream Theatre-geïnspireerde nummers. O, en alles met een gewone rekening en giro’s hoor, al zal het economisch spoor wel niet in het Iraans of Nederlands Nationaal Product terug te vinden zijn…
Voor de EO is het beeld van de samenleving duidelijk te complex. Dus maken ze ‘m – in combinatie met de gebruikelijke godsdienstige simplificaties - wat eenvoudiger. Ik zag een EO-actualiteitenprogramma, over de Babberspolder en de (hoe heet ‘ie nou?) Polenmeldlijn. Aan een heer in de wederopbouwleeftijd werd gevraagd ‘wat hij van de Polen vond’. Terwijl de man zijn voeten stevig in de omgewoelde aarde voor zijn huis zette, gaf hij aan dat hij hier ‘al sinds 1957 zat (woonde? leefde?), en zich behoorlijk ergerde aan die Polen: “De flats hiertegenover zitten er helemaal vol mee, ze drinken zich suf, gooien hun afval op straat, en zijn niet aanspreekbaar.” Wat bewezen werd door met de camera in de aanslag op een Pools meisje af te rennen, dat natuurlijk meteen haar portiek in vluchtte. Camera zwenkt naar Rotterdam-Charlois. “Herkent u dat?”, vroeg de interviewer nu aan een politicus uit Rotterdam. “Nee, zo erg is het hier niet! Dus ik vind die meldlijn zinloos en verwerpelijk.” En – nu simplificeer ik ook – dat was de reportage.
Hier wordt zo veel weggelaten dat het niet leuk meer is. Een paar voorbeelden:
- Er werd niet gemeld dat de Babberspolder gesloopt wordt, en dat de Poolse arbeiders hier tijdelijk gehuisvest zijn. Een maatregel die trouwens van weinig historisch besef getuigt bij de Woningcorporatie die dat doet, want – 63 jaar woonruimteverdeling naar inkomen heeft geleerd dat je geen wijken moet creëren met teveel mensen die te weinig verdienen. Overigens, schat ik in, naast bedrijfseconomische redenen het voornaamste excuus dat de Babberspolder gesloopt moest worden: niet de kwaliteit van de woningen, maar het feit dat het een wijk werd waar het O-woord (‘onveilig!’) beeldvormend ging rondzingen.
- Hoe werden de Poolse bewoners geïntroduceerd? Was er nog ergens een opbouwwerker (lelijk woord in 2012…) bij betrokken? En bij problemen, buurtbemiddeling (hadden we toch, hier?)
- Als je de moeite doet om informatie bij zo’n klaagmeldpunt van ‘de overheid’ in te typen, (en PVV is echt overheid, of de partij wil of niet), dan verwacht je dat die overheid wat doet met die informatie. Gaat de PVV niet doen, toch? De meldingen komen dus niet bij de echte overheid terecht, niet in de statistieken (ook al is wetenschap tegenwoordig ook maar een mening…), er gebeurt dus niks mee en dus zullen die melders ontevreden zijn.
Allemaal informatie die ik miste. Samengevat: laten we het simpel houden, maar niet té simpel. Van Powned weet je dat ze Occupy systematisch als een bende gestoorde zwervers willen wegzetten. Iedere week. Mag van mij. Al hoop ik dat de rest van Nederland die omroep ook als cabaret ziet.
“Beeldvorming”. Zelfs in dit medium mag een nog onlangs ruimhartig geknipt/geschoren politicus soms een beetje nahuilen over het hem zijns inziens aangedane onrecht. Nee, dat is een lekker beeld. Mediakleien over een patatje oorlog teveel gedeclareerd, en dat onderzocht voor een bedrag ter grote van een jaarsalaris, en niet dat van een Poolse Babberspolderaar. Als dat gedoe eens stopt, dan beloof ik, dan is mijn beeldvorming over de lokale politiek in ieder geval weer een stuk gezelliger.
Auteur: Remus Aussen (Tekst)
Gepubliceerd: 17-02-2012
Aantal keer bekeken: 319
Terug
Beeldig!