'Eens komt een klare, schone dag.'
Dit socialistische strijdlied, maar ook andere, heb ik, in zo'n armoedig achteraf zaaltje, jarenlang, week in week uit, uit volle borst (nou ja, borstje), meegezongen met het arbeidersmannenkoor 'Op Naar Het Licht.'
Maar ook bij bijeenkomsten van de Partij van de Arbeid was 'Op Naar Het Licht' vocaal present en ter ondersteuning van PvdA-verkiezingscampagnes marcheerde 'Op Naar Het Licht' door straten en over pleinen om met bezielde overtuiging zingend zijn profetische strijdliederen in de hoofden van het volk te zaaien.
Ik moest weer even denken aan die vervlogen, bevlogen tijd toen ik vorige week op een rommelmarkt in Vlaardingen de CD 'De Roden Roepen' zag liggen met daarop zo'n twintig socialistische strijdliederen (eigenlijk toch een soort psalmen).
Mij overviel ter plekke toch een soort weemoed toen ik onze, ooit zo strijdlustig, bezongen idealen, daar op dat ouwe dekzeil zag liggen tussen verkleurde heiligenbeeldjes en een vergeelde gipsen buste van Karl Marx.
De dirigent, de bassen, de baritons, de tenoren en de talrijke donateurs van 'Op Naar Het Licht', geloofden er toen heilig in dat 'die schone, klare dag, eens zou komen'.
En wat kwam er?
Kok met Peper.
Auteur: Jan Maneij (Tekst)
Gepubliceerd: 06-02-2012
Aantal keer bekeken: 239
Terug
Weemoed op een Vlaardingse rommelmarkt