Iemand schreef: ‘Het feit dat je paranoia bent, wil niet zeggen dat ze niet achter je aan zitten.’ Ik bedacht: ‘Het feit dat er wethouders zijn, wil niet zeggen dat ze zich er ook aan houden.’ Foute bonnetjes declareren, illegale giften incasseren, hoeren en snoeren op kosten van de (vleselijke) gemeen(d)schap, de boel met een stevige slok op belazeren en er nog trots op zijn ook, dat zijn de belangrijkste ingrediënten waaruit in ieder land en elk dorp politieke oliekoeken worden gebakken.
Macht corrumpeert. Macht doet rare dingen met de mens. Macht maakt pervers. Macht smaakt naar meer. Gelukkig is er na hoogmoed de val. Hierdoor belanden vallende kopstukken altijd weer met beide benen op de begane grond. Een enkel geval lukt dit onbeschadigd. Veel vaker is er sprake van een breuk of ander ongerief.
Naar aanleiding van onze eigen bonnetjesaffaire stelde ik afgelopen dinsdag 24 januari aan burgemeester Tjerk Bruinsma de vraag of de uitkomst van het pre Forensisch Onderzoek van € 40.000,- hem had verrast. Hij, die er afgetobd uitzag, wilde niet antwoorden. “In afwachting van het Interpellatiedebat van donderdag 26 januari …,” verklaarde hij vermoeid en vaag. Hij moest die paar woorden over de lippen duwen. De grijze krullen woest en ongekamd. De stropdas verfrommeld achtergebleven op zijn bureau. Hij oogde als een leeuw vlak voor de groep hem verstoot omdat hij niet langer de sterkste is.
Dan zelf maar huiswerk gedaan. Deloitte kwam tot 25 aandachtspunten. Hiervan hadden er 6 betrekking op Zekeriya Arslan/Mozaïek. Maar dat was reeds geschiedenis, besloot Bruinsma unaniem met zichzelf. Maar gaat u er gerust van uit dat hier ambtelijk behoorlijk is gefaald.
Voor alle duidelijkheid: de zaak is aangeslingerd door wraakzuchtige of juist oplettende inmiddels oud-wethouders Leo ten Have en Vera Kalf-Müller, die hem steunde tot de politieke dood er op volgde.
Het langverwachte Interpellatiedebat gaf haarscherp weer dat Vlaardingen oorlogsmoe is. Raadsleden (en waarschijnlijk het College ook) zijn het zat publiekelijk voor Broodje Aap te staan. ‘Hier worden we niet voor betaald. Zijn we ook niet voor aangesteld.’ Je hoorde ze kreunen, je zag ze steunen. Slechts VV2000/LV, SBV en AOV bleven geloven in het slechte van De Drie van Vlaardingen: Tjerk Bruinsma, Cees Oosterom en Hans Versluijs. Bloed wilden ze zien. Maar einde onderzoek of doofpot, zo u wilt, resulteerde.
De VVD wenste zichzelf als eenling te profileren. Wankele schreden zettend op een pad tussen Links- en Rechtsom ging men voornamelijk voor rehabilitatie van oud-wethouder Vera Kalf-Müller. Alsof onderhavige kwestie geheel aan hun voorbij ging.
‘Niettemin mijn complimenten voor mevrouw Somers,’ schreef oud-gemeentevoorlichter Jan Maneij in een mail. Hierdoor waardering uitsprekend voor haar tot de laatste snik acteren voor een zaak waarvan zij en haar genoten, geloofden (en nog geloven) dat ‘ie zeker de moeite waard is en tot op de bodem uitgezocht dient te worden.
En het is ook moeilijk als je zelf ook nog eens in het beklaagdenbankje zit. Netjes naast Hans Versluijs en Cees Oosterom. Want zoals collega Stéphan Reket (AD) op dinsdag 31 januari terecht concludeert is met name laatstgenoemde natuurlijk niet vrijgesproken enkel en alleen omdat hij vindt dat alle aantijgingen ‘leugens, achterklap en roddel’ zijn. Dus of de waarheid ooit nog boven tafel komt is een vraag waarop zowel het Algemeen Dagblad als De Vlaardinger hun welgemeende vraagtekens bijzetten.
En die claim van € 5 miljoen van Sloopbedrijf A. Mol, Meerman en de wankele Bouwgroep Bockx. ? Die prop je toch ook niet zomaar ongezien in je achterzak! En als een betrokken ambtenaar meldt dat de wethouder ‘in een fuik zou zijn gezwommen, dan onderzoek je dat toch zeker. Het is dat vorige week in de column stond dat opa Versluijsius goed kon duiken. Anders wist je niet eens dat hier en nu wethouder Hans Versluijs werd bedoeld.
Verder heeft de raad gefaald. ‘Nimmer was de Politieke Cup Met De Grote Oren dichter binnen handbereik,’ je hoort het Leo Beenhakker brommen. Maar wie zeurt over halve onderzoeken laat zich lelijk aftroeven nog voor de kern der zaak in zicht is.
En collega Groot Vlaardingen? Die zwijgt in alle talen. Bang als ze is dat de Gemeentepagina’s (Jaarlijkse opbrengst circa € 200.000,-) bij enige genuanceerde tegenwind verdwijnen als rancuneuze sneeuw voor een meedogenloze zon. Een bestuur dat zulke stormen overleeft zal toch zeker nooit zo flauw zijn!
‘I rest my case,’ zou wijlen stadsdichter Test ‘Case’ Alderliesten met sonore stem debiteren. ‘(Cicero); Qui(s) custodiet ipsos custodes (Wie houdt toezicht op de toezichthouders),’ probeerde er eentje. Het mocht niet baten. Op het moment van schrijven, vrijdagmiddag 27 januari, 17.41 uur zit burgemeester Tjerk Bruinsma met het moede hoofd in de eeltige handen. Gelijk de karikaturale kop van de ontevreden man van het Mens Erger Je Niet spel. Maar dan bedroefd. Hij is het die solistisch ( ‘Het is ‘ik’ meneer de burgemeester. Niet ‘wij’!’) moet bepalen of de tijd is aangebroken het dure Forensisch Onderzoek van circa € 250.000,- te laten doorgaan of er voor eeuwig het zwijgen toe te doen. De Vlaardinger denkt dat hij kiest voor het laatste.
En hoe de declarabele vork werkelijk in de politieke steel zit … ‘Case closed!’ Raad u maar eens wie deze woorden spreekt en vanuit het hemels firmament naar beneden denkt. De winnaar krijgt een Beauty case.
En wat moet je er trouwens van denken dat - in deze - solist pur sang, burgemeester Tjerk Bruinsma, meent Commissaris van de Koningin in de Provincie Zuid-Holland Jan Fransen te moeten bellen om een eigen beslissing te maken! Weer een vorm van rugdekking zoeken?
Auteur: Peter Joore (Tekst), Ineke van der Burg, Joke Smeenk (Fotografie)
Gepubliceerd: 01-02-2012
Aantal keer bekeken: 377
Terug
Politieke Paranoia Mesdag