Zoeken

Post (geeft hem) van Jetje?

Waarman's ogenblik

Een e-mail is een postbericht waarin informatie met pc, laptop of handzame telefoon e.d. kan worden verzonden. Voordeel: snel communiceren. Zo snel, dat  vraag en antwoord elkaar soms lijken te kruisen. Het is dé manier om handgeschreven epistels, enveloppen en postzegels - op een liefdesbrief na - overbodig te maken. Nadeel: onpersoonlijk. Het is post zonder gezicht. Daar zijn we inmiddels wel aan gewend, maar toch. Het is de snelste manier van communiceren. Niet meer en niet minder. Daar komt geen romantiek om de hoek kijken.

Waarman zwoegde op dit verhaal. Door het redactielokaal donderde Welcome back my friends to the show that never ends – Ladies and Gentlemen: Emerson, Lake & Palmer! De driedubbel elpee.

Maar bovenstaande geldt niet voor alle gebruikers. Er zijn er die een snelheid van reageren hebben, waarbij vergeleken de trekschuit uit 1561 naar huidige maatstaven het favoriete vervoermiddel van Max Verstappen zou zijn. Op de vraag om een leesbevestiging wacht je 150 dagen. Het equivalent van 150 generaties eendagsvliegen of vijf keer de draagtijd van een zwanger konijn.

Het gaat hier om de reactie […] tijd van burgemeester Annemiek Jetten. Op zondag 11 juni 2017 een e-mail verzonden naar Annemiek.jetten@vlaardingen.nl en op woensdag 15 november, nog wel van hetzelfde jaar, de leesbevestiging. Het antwoord zal Waarman verbazen, want hij weet nu echt de vraag niet meer. Al is van een antwoord anno 22 november zeker geen sprake.

Dit getuigt niet van een adequaat reactiebeleid. Het is ronduit slordig en hiermee maak je geen reclame voor je als efficiënte gepropageerde manier van werken. Waarman is al geen fan van de zelfbenoemde eerste Tante van de Stad, hiermee scoort ze absoluut geen punten. Getuige de manier waarop ze raadsleden de mond snoert en de vaak onsamenhangende wijze waarop ze op happenings het woord voert. Daar is geen touw aan vast te knopen. Donald Trump is er een moderne Plato bij.

Maar genoeg persoonlijk geneuzel. Waarman trekt de lakse houding door in haar dagelijkse werk als burgermoeder. Watersportvereniging Evides strooit terloops Escherichia coli’s in het drinkwater. De raad vraagt met per e-mail (want snel) om uitleg en zes maande later is er antwoord. De ontvanger uitgedroogd van alle bijverschijnselen.

De Shell staat zomers in brand. Het vuur stijgt ten hemel en grote rookwolken trekken over de stad. Vliegtuigen kunnen Rotterdam-The Hague Airport niet vinden van alle rookontwikkeling en storten op de Coolsingel neer. Iemand wil weten of er gevaar dreigt en doet alvast ramen en deuren op slot. Rond de jaarwisseling druppelt elektronische post binnen bij het inmiddels gestikte gezin. 'Er is geen gevaar voor de volksgezondheid,' staat er op het ongeopende bericht.

Of je viert een feestje en vindt het leuk als zij, schaars gekleed en springend uit een taart, als speciale gast aanwezig is. Je stuurt een e-mail en … Maar nee, dat is wat al te kras. Daar trapt niemand in.

Evides trekt, ondanks alle beschouwingen, het boetekleed aan en vergast ieder Vlaardings gezin op een tientje in klassieke florijnen. Wie de (a)sociale media een beetje volgt weet dat het gros niet staat te juichen. Voor- en tegenstanders dienen elkaar beurtelings van repliek.

Het verzoek van ingenieur Jan van der Voorden om de bouw van het Mariskwartier stil te leggen vindt bij de rechter geen genade. Hij is geen direct belanghebbende en dat soepel wordt omgegaan met regels en wetten is van geen belang. Nu moet de raad opstaan en haar werk naar behoren uitvoeren. Sjoemelen met regels is verboden. Maar of van de 35 discipelen iemand de stem verheft en zijn of haar boosheid ventileert …

Waarman legt zijn pen terzijde. Hij is moe. Geen fout parkerende Midden- en Oost-Europa bewoner, maar afgepeigerd van elke keer weer die teleurstelling in wat inmiddels zijn stadje heet. Gaat er dan nooit iets goed? En als er iets fout gaat … waarom dan die misstand niet hersteld? Waar zijn ze gebleven, de barricaden van weleer. Heeft Remi Poppe niet wat weerbaar nageslacht? Vlaardingen 65 lijkt een eeuw geleden.

 


Auteur: Peter Joore (Tekst), Robert Daalmeijer (Wakend Oog)
Gepubliceerd: 22-11-2017
Aantal keer bekeken: 260


Reacties
Uw commentaar

Naam:
E-mail: (niet zichtbaar)
Titel:
Commentaar:
CAPTCHA Afbeelding
Vul de bovenstaande code hieronder in

Geef commentaar

Terug
Post (geeft hem) van Jetje?

© De Vlaardinger  |  Inloggen