Zoeken

Lokaal Water gate?

Waarman’s (voelt) (een) ogenblik (nattigheid)

Jezus deed zijn eerste wonder op de bruiloft te Kana. Toen de wijn op was, liet Hij zes kruiken met water vullen. Dat veranderde in wijn, die zelfs beter was dan de eerste. Water in wijn veranderen betekent: iets realiseren wat men voor onmogelijk hield.

“Maar zoals in de bijbel water bier […] werd, en in het gewone leven urine, zo veranderde bij Leo en mij vodka in pikzwarte inkt.” (A. F. Th. van der Heijden, Asbestemming. Een requiem, 1995, p. 146)

Bovenstaande heeft, en raadsleden van de CU/SGP en CDA hebben het al geraden, betrekking op Johannes 2:9. Dat laatste heeft betrekking op het bedoelde vers en is geen hogere wiskunde voor de gelovige politicus.

Waarman dacht diep na. Het geloof, daar was hij niet mee grootgebracht. Zei hem verder niks ook. De columnist geloofde in eigen kunnen en dat van de mensen in zijn directe Umwelt, omdat je samen vaak meer bereikt dan alleen.

Vroeger nog, toen hij net in Vlaardingen woonde, dacht hij dat je water wel in wijn kon veranderen, maar zag er de noodzaak niet van in bij het tanden poetsen, tijdens het gezamenlijk badderen met deze of gene lokale Cleopatra of onder de douche met de vrijgezellenhand paraat. In die tijd was Waarman, je begrijpt het al, niet zo dol op wijn.

Later en tijdens het schrijven, of beter: puzzelen, van zijn eerste doorwrochte maatschappijkritische stukken, probeerde hij vaak en niet zonder succes gezegden en spreekwoorden op een confronterende manier aan de politiek en haar gebruikelijk falen te koppelen. Een oneindige bron van inspiratie. Hij wist: Hier word ik op mijn sloffen (en een paar oude voetbalschoenen) honderd mee. Maar ja, altijd maar de schrandere scribent uithangen, daar word je eenzaam van. Gelijk Gabriel García Márquez aan het eind van zijn leven.

Soms sleepte Waarman er een dorps akkefietje bij, een sportgebeurtenis of iets uit de Kunst & Cultuur. Maar wat schetste zijn verbazing? Uiteindelijk leidden alle wegen niet naar Rome, maar naar de - in onderhavig geval - lokale politieke. Dat was een hele ontdekking en menig boek behoefde correctie op haar figuurlijke geografische errata. Maar dit terzijde.

Waarman las analoog aan zijn persoonlijke ontwikkeling en conform de heersende trend afgelopen week een boek van A. F. Th. van der Heijden dat Asbestemming heet. Daarin veranderden de ik-figuur en ene Leo vodka in pikzwarte inkt. Pikant, vond hij. Maar nogal stinken naar literaire eigendunk slechts door het veelvuldig heffen ener glas intern chemische transformaties en reacties op gang brengen, iets dat elk mens vrijwel continu doet. Niets bijzonders, dus.
   Doordat Waarman sinds zijn vroege jeugd is behept met een chronische vorm van hyperosmie rook hij al lezende de door de vader van de betreurde Tonio geschetste omzetting en voelde zich naast Leo en de ik-figuur de derde tafelgenoot.

In het door Antoon Coolen in 1934 tijdens het doen van research vergeten stadje Vlaardingen, terwijl hij zijn Dorp aan de Rivier – een overigens motto loos boek - schreef, en waarin het leven van een dokter centraal staat in deze kleine enclave aan de Maas en waarin verder niets gebeurt, stroomt ’s winters weleens water op de kade.

Jaloers geworden door alle literaire heisa die dit boek onvergetelijk maken en een plaats vergunt in de eregalerij der Te Lezen Boeken, zinde de Vlaardingse burgertop in die tijd op eigen roem en glorie. Een politieke aandoening die zelden hout snijdt en inwoners tot voordeel strekt. Een zelfbenoemd creatief komiek zei: ‘Wij moeten ook water op de kade.” En zo geschiedde, eens per jaar en soms een keertje meer.

Wat deze overlast Vlaardingen bracht, behoudens nattigheid, koude voeten, druipende sokken en later bij de kachel krimpend schoenleer, wist niemand. Maar ja, de politiek kuise voorbijganger stond al aan de zijkant een ander dorp van ongewenste (aan seks deed men in het openbaar nog niet) adviezen en uitvoeringen te voorzien.

Na jaren van straten dweilen met de Maas annex Waterweg open bleek het raadsexperiment:

A.      Geen toeristen te trekken
B.      Een onomkeerbaar ingerot fenomeen
C.       Schimmelopwekkend
D.      Stompzinnig
E.       Geldverslindend

Tot op dinsdag 8 november 2017 waterboer Evides de gemeente een handje toestak door ongevraagd een handjevol Escherichia coli aan het drinkwater toe te voegen. Gingen inwoners vroeger van alle van overheidswegen genomen beslissingen figuurlijk over de nek, ditmaal golfde het bij een aantal ongelukkigen uit de reet als een gespiegelde anti-peristaltische beweging.

Nog dezelfde ochtend verklaarde de gemeente in een opzienbarende proactieve houding – uitmondend in een heuse handeling – het experiment voor mislukt. Dat het Evides nog zes lange dagen kostte de boel weer op orde te brengen, daar hadden de heren Spa en Chaudfontaine zo hun commerciële belangen bij. Abdominaal geteisterde burgers mochten wel hun bonnetje van geforceerde wateraankopen bij Evides voor deze periode claimen en terugvorderen. Het volk glom van dankbaarheid waar het eerst had gemord.

Terugkomend op bovenstaande Leo denkt Waarman dat hiermede de heer Fontijne door A. F. Th. van der Heijden wordt bedoeld. De alchemistisch drankbereider van Distilleerderij van Toor. Immers als er iemand is die water weet te veranderen in VL.92, Schelvispekel en om het even welke andere drank, dan is hij dat wel. Behalve pikzwarte inkt of het moest dropwater zijn.

Zo lang er water is heb je gezeik. Neem dat gerust van Waarman aan.

Verder was Waarman in de Stadsgehoorzaal bij Vlaardingen geeft. Voor een dj werd het nog voor aanvang Vlaardingen Geeft Over. Zeker teveel lokaal water gesnoept. Het begon met te weinig publiek om de Grote Zaal te vullen. Er was een mensje of 350. Genoeg voor een bar gezellige Zaal de Harmonie.

De muziek was gewoonweg goed en de sfeer uitstekend. Waarman vroeg zich nog wel even af hoe het in Godsnaam mogelijk is dat een theater op zaterdag geen voorstellingen heeft. Daarbij, was het eindelijk eens goede druk en de notoire innemers talrijk, bleek aan de Harmoniezijde het bier lauw als de door Evides met behulp van de Escherichia coli verdunde drollen.

Vooraf een openingsbabbel van Annemiek Jetten. Een onbegrijpelijk verhaal dat sloeg als een tang op een varken. Iemand in de omgeving van Waarman zei: “Wat kan dat mens onsamenhangend kakelen. Beter zou ze burgemeester van Barneveld worden.”

Toen ze later het podium (op vloerhoogte) deelde met haar grote amant des festivals Ben Trooster wist Waarman het zeker: Vrienden van Amstel Live. Aan het eind van het feest stond voor de ingang een politiewagen geparkeerd. Iemand zei: ‘Ik heb Cees Oosterom ook gezien. Die mag straks lekker blazen met Annemiek en Trooster. Gelijke monniken, gelijke kapsalons.”

Bericht voor "Tina Rossem"
In de rechtswetenschap is sub judice: beginsel volgens hetgeen derden zoals de pers geen onbetamelijke druk mogen leggen op de rechterlijke oordeelsvorming. Of dit voor columns ook geldt …

 


Auteur: Peter Joore (Tekst), Robert Daalmeijer (Wakend Oog)
Gepubliceerd: 15-11-2017
Aantal keer bekeken: 270


Reacties
Uw commentaar

Naam:
E-mail: (niet zichtbaar)
Titel:
Commentaar:
CAPTCHA Afbeelding
Vul de bovenstaande code hieronder in

Geef commentaar

Terug
Lokaal Water gate?

© De Vlaardinger  |  Inloggen