Zoeken

Hoog tempo en lokale Clintons?

Waarman's ogenblik

Door een buurman getipt ging Waarman ter plekke kijken. Inderdaad werd er op het terrein van het Mariskwartier in hoog tempo en als gemechaniseerde konijnen of bonobo aapjes met liefst twee heimachines tegelijk de ene na de andere paal de grond in gejast. Waren de dames en heren betrokkenen bang dat het verzoek - vanwege het negeren van regels - van ir. J. van der Voorden inderdaad zou leiden tot (voorlopige) stopzetting van de bouw? Dat zou geld kosten. Veel geld. En daarvan was er niet al teveel in kas.

Waarman was benieuwd wanneer de rechter uitspraak deed. Voorlopig deed het gerechtelijk tempo fiks onder voor dat van de ijlende palenboeren. Verhoging van tempo. Als dat de kwaliteit van de geheide palen maar ten goede kwam. Hij herinnerde zich nog de kwalitatieve en daaruit voortvloeiende financiële sof ten tijde van de bouw (scheve heipalen) van het huidige Vlietland Ziekenhuis. Toen nog een instituut dat geheel op eigen benen stond. Ziek zijn en met hulp van andere beter worden?

Inmiddels was ook organisator van de Beiaardweken Ben van der Linden uit zijn schrijnende verbazing omhoog gekropen. Middels een lange, maar daarom niet minder duidelijke brief, liet hij fijntjes weten dat met name Cees Oosterom maar een rare pias was als het om cultuur ging. Verder wilde de immer beschaafde muzikant kennelijk niet gaan. Dat zijn initiatieven de stad in de loop der jaren ruim een half miljoen hebben opgeleverd was ook voor Waarman nieuw. Het deed hem weer eens het hoofd schudden over zoveel ambtelijk onbenul. De communicatieve onbeschoftheden nog daar gelaten een triest fenomeen.

Dat – het lijkt wel voetbal – de eerste oudgedienden als Hans Versluys, Klaas Terpstra (Beiden PvdA) en Cees Oosterom min of meer hebben aangegeven de lokale politiek vaarwel te zeggen lijkt Waarman een feit dat toegejuicht mag, nee: moet worden. Een bordje en een bos bloemen (Vergeetmewelletjes doen het goed in een vaas; schuin afsnijden en lauwwarm water) en we zijn verlost van dit edele drietal. Wie het weet mag hieronder hun daden noemen.

In de wandelgangen hoor je (van Cees zelf) dat hij liefst nog ergens burgemeester zou worden. Benieuwd welke enclave hem met open armen binnenhaalt. Amsterdam lijkt Waarman iets te hoog gegrepen. Misschien is Rozendaal (Gelderland) wel iets voor hem. Met 1.520 inwoners de kleinste gemeente op het vasteland. Alleen op Vlieland en Schiermonnikoog bivakkeren er minder. Maar of dat heilzaam werkt?
   Schiedammer Yorick Haan is per slot van rekening met pek, veren, nog wel zijn eigen vrouw (die er volgens de pers in 2016 ook een tweede bed op nahield) en een aantijging van het hebben van een buitenechtelijke liefdesrelatie met de echtgenote van de makelaar van dit door Monique van de Ven (alias Dokter Deen) bekend geworden eiland afgejaagd. Dat hij afgelopen zomer ook persoonlijk failliet werd verklaard moet voor Cees een teken aan de wand zijn, die optie te laten voor wat die is. Gezien zijn voorkeur voor vriendschappen met makelaars lijkt dit Waarman geen goed idee.
   Wel weet het eiland zich prettig opgefleurd met een Café de Oude Stoep. Dat schept een band voor de aanstaande ex-wethouder (die trouwens ook niet als lijstduwer op de CDA-kieslijst voorkomt) en die daar in het Vlaardingse van bijna dezelfde naam prettige uurtjes heeft meegemaakt.

Hans Versluys gaat denkelijk met pensioen en zijn zuurverdiende centjes tellen. En Klaas Terpstra? Ach, dat interesseert niemand. Zijn raadsonkundige bijdragen zijn die van een biels. Altijd ligt ons Klaasje dwars (als het om de oppositie gaat). Dat zou een liedje kunnen worden. Tjerk van der Ende, jongen. Zet je aan weer eens een satanische song.

Van de familie Oosterom gesproken – na jaren van papa Cees aan het lokaal bewind gaat in maart zijn vrouw Conny een gooi doen naar het pluche. Enig amerikanisme kan ze niet worden ontzegd. Analoog of conform de Clintons wisselen man en vrouw elkaar af. Zijn ze beiden (Bill en Cees) niet geheel zuiver qua blazoen, valt Monica Lewinsky alleszins te prefereren boven een huiskaping. Daarbij waren (zijn) beide heren liefhebber van een sigaartje op zijn tijd.

   Trekken we de analogie verder door dan struikelt Conny in de halve kiesfinales en krijgt Vlaardingen een rechtse rakker in het college. Zo iemand die muren belooft maar te beroerd is ook maar een muurtje te behangen of te sausen. Zou de PVV dan toch meedoen in 2018?
   Weet u al wie? Antwoorden en inzendingen welkom. Onder de pittigste reacties (in De Vlaardinger) wordt een bier-bon verloot, die in het Vlaardingse uitgaansleven mag worden bevochtigd. Samen met Waarman’s alter ego …

 


Auteur: Peter Joore (Tekst), Robert Daalmeijer (Wakend Oog)
Gepubliceerd: 08-11-2017
Aantal keer bekeken: 340


Reacties
Uw commentaar

Naam:
E-mail: (niet zichtbaar)
Titel:
Commentaar:
CAPTCHA Afbeelding
Vul de bovenstaande code hieronder in

Geef commentaar

Terug
Hoog tempo en lokale Clintons?

© De Vlaardinger  |  Inloggen