Zoeken

Nagelbijten of je hersens gebruiken?

Waarman's ogenblik

Er bereikten Waarman afgelopen week enige verzoeken uit diverse hoeken (Nee, het betreft geen vroegtijdig Sinterklaas gedicht). Om niet te zeggen: ze waren erg verschillend van aard. En onder embargo ook. Maar zeer smakelijk en een ***** restaurant waard, zou het om voedsel gaan. Dus de hondstrouwe lezer zal nog even moeten nagelbijten, de restjes manicuren en weer laten groeien tot de cyclus opnieuw van start kan.

De scherpe lezer c.q. politiek geïnteresseerde zal, naar aanleiding van het jongste nieuws, zo enkele ideeën hebben aangaande aard en inhoud. Hij of zij zit er denkelijk niet ver naast; de onderwerpen. De eerste aantekeningen zijn gemaakt. Tot zover de wekelijkse vaagheden.

Een krankzinnig college, zijn arrogante, eigenzinnige leden en een onwetend gehouden raad, vermeende alternatieve routes, een politieke moord en een nakende tragedie spelen de hoofdrol in deze aanstaande column.

Vlaardingen, 2017. X, een autonoom politicus, ontmoet in zijn bestuurlijke nadagen de grote afrekening, waar hij diep in zijn verscheurde hart en verkleurde ziel altijd al angst voor had. Na enige decennia ontdekt hij de keerzijde van altijd maar werken met dubbele agenda’s en het verborgen houden van openbare zaken en net nu hij wil genieten van zijn rustige dagen, groeit het verzet.

Zenuwachtig geworden van alle nakende openbaringen, ziet hij zich geconfronteerd met steeds meer ex-raadsels die stuk-voor-stuk aan de oppervlakte komen en de openbaarheid en de publieke opinie gaan beheersen. Stapje-voor-stapje leiden diverse bewijsvoeringen naar een angstvallig bewaard politiek geheim … Liefst laat hij alle tapijten, waaronder de nodige geheimen, liggen.

Tot zover deze inleiding.

Zodra Waarman deze woorden aan het digitale papier had toevertrouwd, draaide hij een rustgevende Van Nelle’s Zware Shag. Hij genoot een kopje, door Waarvrouw gezette, thee en zag uit over zijn pas aangekochte tuin.

‘Sinds de laatste reuring is de houding van het scherpe deel van de gemeenteraad volkomen veranderd,’ sprak hij zondag 15 oktober tegen een motorvriend die een rijkelijk met promillages van diverse komaf en uit eigen brouwerij besprenkeld etentje gaf, dat vele kilocalorieën aan zijn ex-goddelijke lijf toevertrouwde.

We gebruikten onze handen en het bestek kon glanzend en schoon de lade weer in; de gesprekken in de tuin (het was lekker weer) waren geanimeerd en luchtige praat en grappen wisselden elkaar in hoog tempo af met zaken van ernstiger aard.

Toen de middag erop zat liepen we hand-in-hand naar huis als de oude vrienden die we al jaren waren en die een geheim deelden waarover ze de rest nog niet mochten informeren. Ondanks het plagerige toontje, dat de meest politiek georiënteerde van de groep in zijn conversatie legde. Die wist vrijwel zeker van de hoed en de rand en bewaarde zonder bezwaar alle vermoedens.

Tijdens het verscheuren van een daarvoor speciaal aangeschaft en gebraden dier verkeerde de groep in een vrolijke bui. Iedereen was praatgraag; een aantal had elkaar enige tijd niet gezien, en dat betekende de redding van de op uitlekken staande informatie. Dirk was in zichzelf gekeerd. John ontkurkte flessen en weer een John dronk ze graag leeg. Johan glimlachte en sprak over Henk Wijngaard en dat hij er best een glaasje druivenspa op alcoholbasis bij beliefde.

‘Mag ik vragen,’ zei Thijs, ‘waarom we om de hete brij heen draaien als we er toch vanaf moeten blijven? Zo’n geur van vlees op de barbecue stimuleert je lust tot eten en die van het halve woord, inclusief de gewekte suggesties, bezorgen me maagkramp. Iemand het Nederlands Elftal nog gezien van de week?’

Verder was Waarman triest gestemd omdat zijn Amsterdamse vriend Ton Lebbink er niet meer is: overleden en de dood zat kennelijk verlegen om een paar scherpe gedichten. En zoals bekend zijn de dood en de belasting almachtig. Die krijgen altijd wat op het lijstje staat. Helaas … net als de gemeente Vlaardingen? Nee, die kan beter een Mariskwartiertje wachten.

 


Auteur: Peter Joore (Tekst), Robert Daalmeijer (Wakend Oog)
Gepubliceerd: 18-10-2017
Aantal keer bekeken: 356


Reacties

Re: Nagelbijten of je hersens gebruiken?

Maar.....Wat wil je nu zeggen? Het zijn weer mooie volzinnen, maar het is allemaal wat vaag. Wat is er gebeurd? Om wie of wat gaat het? Je had zondag een feestje. Dat blijkt. Daar waren wat mensen die je kent. Ok. En nu? Wat is het nieuws?

Door Reinier op 18-10-2017 06:31:57
Uw commentaar

Naam:
E-mail: (niet zichtbaar)
Titel:
Commentaar:
CAPTCHA Afbeelding
Vul de bovenstaande code hieronder in

Geef commentaar

Terug
Nagelbijten of je hersens gebruiken?

© De Vlaardinger  |  Inloggen