Zoeken

Ja. Ilja Gortdroog?

Waarman's ogenblik

Waarman zat op een Franse camping te wachten. Hij had ondanks het warme weer zijn Sendra’s aan. Mouwloos T-shirt en lange jeans. Je kon hem erin uittekenen. Naarmate de vogels kwinkeleerden en de zon steeg in de stand werd hij ongeduriger. Waar bleef Waarvrouw toch? Ze zouden naar Ilja Gort voor een proeverij met uitleg. Slurp! Het klonk in zijn gedachten door en echode prettig.

Waarvrouw droeg een korte broek en een zonnig blouseje waaraan je kon zien dat het vakantie was. Thuis kwam zoiets nimmer uit de kast. Waarman wist waarom, maar hield de kaken stijf op elkaar.

Ja. Vakantie.

Thuis had je het Zomerterras. Drie weekeinden met regen doordesemde muzikale pret. Een man op leeftijd klaagde dat er nu ook al voor zijn leeftijdscategorie een aparte muziekbijeenkomst was. Maar die zat gelukkig in Vlaardingen en niet hier bij de man met baret en ellenlange snorpunten, en die zich standaard voortbewoog in een plastic Mata Mehari. Te mooi om wegens hoogverraad ter plekke te fusilleren.

Zijn wijnboeren maîtresse sloeg haar benen over elkaar, schoof licht heen-en-weer op haar boerenkruk, schoof een haarlok uit haar ogen, keek Waarman strak aan en deed hem denken aan Sharon Stone in Basis Instincts. Die scene als zij wordt verhoord.

Op de boerenweg naar zijn château was het druk met trekkers en opleggers. Veelal opgetast met hooi. Het was een klein kwartiertje tuffen naar de Man van de Tulp. Hartelijk werden Waarvrouw en Waarman welkom geheten. Eerst door zoon Klaas, die als een echte verkenner de krenten uit de pap keek. 'Goed Volk!'brulde hij. Daarna volgden Ilja en zijn oogverblindende maîtresse. De zon hoog ter kimme, beloofde het een mooie dag te worden.

Er werd gelopen door velden met druiven. Uitleg volgde en vragen werden kundig en niet zonder humor beantwoord. Ilja was zeker niet zo droog als zijn achternaam deed vermoeden. Eenmaal terug op het Franse kasteel tijd voor de na-puf met gulpen wijn, boerenthrillerverhalen en een hapje van statuur. Het werd een feest zonder weerga.

Ja. Slurp!

Tot slot dronken we van onze koffie met dikke plakken koek. Voorzichtig hobbelden we richting voiture. We streelden ons dashboard, verschoven onze kont op de ingezeten voorstoelen, zoals we de maîtresse hadden zien doen, en startten na enige minuten de auto. Precies op dat moment een lichtflits. Direct gevolgd door een donderende knal en een grijze muur van water. Zeg maar: een bui als van boven zelden is waargenomen of het moet ten tijde van de Ark van Noach zijn geweest.

Ilja, de wijnboeren maîtresse en Klaas die met wachten waren begonnen om zeker te zijn dat we veilig van hun terrein zouden komen, spurtten naar binnen. De auto deed het in een enkele druk op de startknop. Franse techniek van de Peugeot was nog altijd onovertroffen. Maar van de uitgang geen spoor. Waarvrouw speelde wat met haar jolige korte broek. De cd-speler hield het bij Rammstein. Waar onze tent stond zou het niet veel beter zijn en waar de zon was gebleven leek een groot mysterie.

Langzaam zetten we ons in beweging. Hopende dat de koers die we kozen de juiste was. WaarmanWaarman betreurde voor eenmaal het ontberen van TomTom. Kruipend kwamen ze na twee uur aan bij Camping Camelot. Van Koning Arthur geen spoor. Van de andere gasten ook niet. Het enige wat ze zagen was hun tent. Die stond fier overeind.

Ja. Een fris buitje.

Nu de zon ons had verraden reden we die zondag naar Spanje. Maar niet na eerst in een duister hoekje Baskenland van flesjes vers gebrouwen Brasserie Akerbeltz te hebben genoten. Ascain was zeker niet groot, maar bezat geheimen die menig mysterie te boven gingen. Onze oude vriend François Iraola (zoek hem gerust op Facebook) was weliswaar iets ouder dan in het vorig millennium, maar zijn door hop en gist gemengde passie deed zeker niet onder voor ons eigen Vulcaan.

Ja. Proost.

 


Auteur: Peter Joore (Tekst), Robert Daalmeijer (Wakend Oog)
Gepubliceerd: 16-08-2017
Aantal keer bekeken: 243


Reacties
Uw commentaar

Naam:
E-mail: (niet zichtbaar)
Titel:
Commentaar:
CAPTCHA Afbeelding
Vul de bovenstaande code hieronder in

Geef commentaar

Terug
Ja. Ilja Gortdroog?

© De Vlaardinger  |  Inloggen