Zoeken

Bassie & Adriaanson

Waarman's ogenblik

Waarman ontwaakte en zag dat hij op het terras zat van een in dit geval niet nader te noemen etablissement in Vlaardingen. Hij keek lodderig voor zich uit en zag dat de dienster van het eetcafé een ontbijt voor hem had neergezet. Koffie met twee smakelijk ogende broodjes oude kaas. Een traktatie. Verder op de tafel een glaasje fris helder water en de krant van de dag.

Hij was normaal niet zo’n ontbijttijger, maar nu liep hij over van de trek. Er rammelde zowaar iets stevigs in zijn middenrif dat drummer Cesar Zuiderwijk zomaar in Radar Love had gebruikt, zou hij het vóór 1973 hebben gehoord. Het was zaterdagochtend 12.00 uur.

Hij pakte het eerste broodje en nam er een stevige bijt van. Het had iets van een grote gestreepte katachtige die een prooi verslond. Hij at werkelijk met smaak. Niets ten nadele van thuis was dit een traktatie. Hij goot een slok van de Italiaanse koffievariant naar binnen, brandde zijn huigje, nipte manhaftig van het water en slokte het broodje verder gulzig op.

Idem verging het het tweede kadetje en nog een bakje Laarzenland-troost.

Het ontbijt had zijn ogen geopend, zijn hersenen aan het kraken gezet om de creatieve gang er weer in te krijgen, hij keek naar Familietheater Flamingo en zei: ‘Het ziet ernaar uit dat het tijdelijk museum van Bassie & Adriaan het Vlaardings Bruto Inkomen rap aan het verdubbelen is.’

Hij gniffelde. Dacht aan de faliekante misser van Museum Vlaardingen en wat die de middenstand rond de Westhavenplaats allemaal tekort deed. ‘Als er daar een paar het hoofd niet langer boven water kunnen houden, is dat niet langer de schuld van Mark van Hattem. De directeur wordt immers maandag 10 juli ontslagen. Alsof met zijn afscheid de problemen tot het voltooid verleden gaan behoren. Niets is minder waar zolang de appel haar rotte hart behoudt.’

Waarman had voor de zekerheid een gekwalificeerd tel-ploegje bij Eetcafé van Toor op terras gezet. De voorman van dit non-elitaire wiskundeclubje liet weten na enkele uren onthutst te zijn van de werkdruk. ‘We zijn er nog niet helemaal uit. Zeker is dat Museum B&A in twee uur tijd meer bezoekers heeft getrokken dan Museum Vlaardingen in een kwartaal (Zelfs maandag 10 en dinsdag 11 was het druk, red.). Enkel nog niet veel Vlaardingers gezien.’

‘Dat zou er eens niet aan ontbreken,’ zei Waarman, die zijn derde kop cappuccino opdronk, en ook het zoveelste broodje oude kaas soldaat maakte. Hij keek naar de voorman die eens per vier jaar hoofd-stemmenteller was in de USA. Die zei: ‘Er is hier meer aanloop dan toen met Trump. Wist je trouwens dat de huidige president een rechtstreekse nazaat is van Maarten Harpertszoon Tromp en dus eigenlijk Nederlander? Door een verschrijving of ver-Amerikanisering bij de burgerlijke stand is het ergens misgegaan. Naar Tromp is een aantal schepen vernoemd. Bij Trump worden dat waarschijnlijk ruimteschepen of kernbommen.’

Waarman haatte de jongeling om zijn specifieke kennis waar zelfs Amerika kenner en notoir zelf benoemd brompot Maarten [...] van Rossum een puntje aan kon zuigen.

‘Het is vandaag drukker dan op D-day de laatste keer,’ zei Waarman, ‘en als ik het zo goed zie is het nog strandweer ook. Lekker weertje voor een landing met een toffe club groene vrienden. ‘Dat was maar een dag,’ antwoordde de wijsneus er ongevraagd doorheen. ‘Deze landing van fans duurt 8 weken. Dat is andere koek.’

Waarman genoot van alle drukte nu hij eenmaal goed wakker was. Hij kon naar huis gaan maar raakte in gesprek met drie toffe bikers van het type ongewassen, langharig en in het zwart leer gekleed. Daar kwam geen Dior om de hoek kijken. Of ze een biertje kwamen doen, vroeg de columnist.

‘Bier drinken, dat doen we altijd. Liefst een Duvel. Dat is tegen de dorst. Want motorrijden geeft een kurkdroge strot en de smaak van vliegen is echt geen Escoffier.’ Wat ze kwamen doen, vroeg Waarman op zijn poesliefst. ‘Bassie & Adriaan begroeten. Het boek kopen. Ze alle twee laten signeren en met onze helden op de foto. Dat is toch prachtig.’ Het klonk niet als een vraag. Het was er ook geen.

‘Met Bassie & Adriaan komt altijd alles in orde,’ zei de grootste met baard en snor en heel veel ander haar waar je hem maar (en ongetwijfeld niet) zien kon. ‘Wat voor kwaad er ook werd uitgevreten, die twee losten het altijd voor je op. Ze gaven een veilig gevoel. Zorgden ervoor dat je zonder problemen slapen kon. Daar ontbreekt het vandaag-de-dag nog weleens aan. Dat mooie onbezorgde leventje na het nemen van een paar hindernissen.’

Ze gaven Waarman een fikse hand die knokkels kraken deed en stapten op hun Harley-Davidson motorfietsen. Het gebrul oversteeg voor even de Koningin Wilhelminahaven. En niet alleen aan de zuidzijde. Een paar honderd mensen in een rij keken vol bewondering naar de echte liefhebbers. De scribent maakte een voor anderen tot woensdag 12 juli onzichtbare aantekening in zijn grote grijze brein: ‘MC B&A maakt met knallende pijpen Museum Vlaardingen te laat wakker.’ Het was pas tegen enen.

 


Auteur: Peter Joore (Tekst), Robert Daalmeijer (Wakend Oog)
Gepubliceerd: 12-07-2017
Aantal keer bekeken: 1551


Reacties
Uw commentaar

Naam:
E-mail: (niet zichtbaar)
Titel:
Commentaar:
CAPTCHA Afbeelding
Vul de bovenstaande code hieronder in

Geef commentaar

Terug
Bassie & Adriaanson

© De Vlaardinger  |  Inloggen