Zoeken

Gemeente heeft geld over, maar ten koste van wat allemaal?

Waarman's ogenblik

Op dinsdag de dertigste kwam de Voorjaarsnota
Vanaf die dag was alles pais en vree
Om je gezicht bij op te houden
De stad in volle vaart
Omhoog, volgens het college
Terwijl de bevolking zegt: nee hoor, naar benee.

Als ieder jaar eind mei verschijnt de Voorjaarsnota. Nu die van 2017. Waarom? Nou, omdat 2016 is geweest en 2018 nog moet beginnen. Terwijl college en coalitie van trots over elkaar heen vallen ('We hebben het ‘m weer geflikt!') schijnt de gemaakte positiviteit elk jaar weer genadeloos dwars door dit dundoek heen.

De halve raad (de oppositie) wrijft zich (na erin gespuugd te hebben) in de handen. Stroopt vervolgens de mouwen op, slijpt de messen en maakt zich op dit op zich handzame naslagwerkje secuur te fileren. Dat moet je ze nageven, die jongeren van de raad. Hakken met een buitenmaatje bomenbijl in de stijl van Leo ten Have (ziet iemand hem nog weleens?) is er niet bij. Of is het angst?

Van Ten Have wist je. Die pakt ze bij de keel, die goed nieuws brengers van het stadhuis. Maar Leo wist waarover hij sprak en kon zich al grappend in- en uitwendig een aap lachen als hij parelende zweetdruppels op het voorhoofd van zijn tegenstrevers zag. Dan ging het gas erop en trok hij nog feller van leer. Soms ongenuanceerd. Zijn motto luidde in die tijd: ‘Spel is ook Sport.’

Waarman mist hem nog regelmatig. Die grote agitator. Als hij nu de beeldbuis ziet tijdens de raadsvergadering en hij zet het geluid uit, dan heeft hij vaak het idee naar de jongste uitvoering van Finding Nemo te kijken. Een rijtje jonge guppies, die happen naar lucht. Maar goed. Een aantal redt het wel.

Nu net bezag hij als terloops weer eens die Voorjaarsnota. Vrolijkheid troef. Waarman schreef het al. En, diep in zijn eenvoudige volkshart zag het er ook best goed uit. Toegegeven. Maar Waarman woont in het centrum. Op een meubelworp van de Marisbuurt. De zelfbenoemde openbare tijdelijke vuilnisbelt waar Irado een puntje aan kan zuigen.

Al enige jaren is bekend dat hier een Exodus zou plaatsvinden. Pittoreske visserswoningen vervangen door grotere exemplaren met meer opbrengst. Dat is helemaal van deze tijd. Je zag de buurt veranderen. Vertrouwde koppen maakten plaats voor tijdelijke jeugd. Die waren daarvan op de hoogte en vonden alles best.

Tot afgelopen weekeinde iedere bewoner de kolder in de kop leek te krijgen en alle (veelal afgeragde) huisraad aan het trottoir toevertrouwde. De Marisbuurt een Meubelbelt. Het leek sektarisch, maar was geheel onnodig. Het o zo trotse college had eens de beproefde Voor De Vuist Weg-methode (afgekeken in de jaren 60 van Willem Duijs) moeten laten voor wat het was en gedegen voorbereidingen treffen.

Had bewoners op een brief getrakteerd met daarin weggooi mogelijkheden. Had parkeren tijdelijk verboden en containers neergezet. Gelijk goede handel voor Beelen Rotterdam en een duwtje in de rug voor een lokale ondernemer (want hier gevestigd). Trouwens ook dé manier om de Dead Luck City parkeergarages eens te vullen. Wie weet wat die reclame had opgeleverd.

Er belde iemand op die zei: ‘Nog gefeliciteerd met Tom Dumoulin. Weergaloos. Ik ben er trots op.’ Maar bij zoiets onbenulligs blijf je niet lang staan. Zeker niet stil.' Dus gelijk ging het over: ‘Bij jullie in de wijk was het een puinbak. Maar die is tijdelijk. Op en rond het Veerplein, Liesveld, et cetera. is het altijd een rommel. Nota bene het enige winkelcentrum waar men de mond vol van heeft en dure hetzij trage managers van buiten plaatst. Maar qua liefde voor een representatief product ... gebeurt er niets.

Wat voor college regeert er bij jullie? Op die manier kan ik ook geld overhouden – door niets te financieren en zelfs basistaken te verwaarlozen. De worgpaal is nog te goed voor dat zooitje ongeregeld. Wel iedere maand je hand (twee stuks) ophouden, maar oplossingsgericht beleid voeren ... ho maar.’

Tuuttuuttuut. Waarman legde nu ook maar neer. Hij had nog een column die geschreven moest. En waarmee Waarman bijzonder in zijn nopjes was ... dat was de Flip Vethaaktrofee. Een ex-kroegeigenaar van twee beruchte café's die een sporttrofee naar zich vernoemt krijgt. Ook dat is Vlaardingen. Benieuwd van wie de suggestie afkomstig was. Zou zomaar iemand van CU/SGP kunnen zijn. Weten die veel wat een kroeg is en wat je daar drinkt en flirt en ...

 


Auteur: Peter Joore (Tekst), Robert Daalmeijer (Wakend Oog)
Gepubliceerd: 31-05-2017
Aantal keer bekeken: 819


Reacties

Re: Gemeente heeft geld over, maar ten koste van wat allemaal?

Geheel en al mee eens, de heer Buischwaterhad het niet beter kunnen verwoorden. Ga zo door jongeman.


Door T.Buischwater sr op 31-5-2017 09:03:06

Re: Gemeente heeft geld over, maar ten koste van wat allemaal?

Misschien moeten de jonkies van de gemeenteraad eens hun licht laten schijnen bij de alleswetende storthoop in de marisbuurt? Kunnen ze al hun vragen kwijt die ze hebben over de voorjaarsnota en het sociale domein.. want er zitten er maar een handjevol raadsleden die echt kennis van zaken hebben...

Door Raymond op 31-5-2017 09:21:38

Re: Gemeente heeft geld over, maar ten koste van wat allemaal?

Pijnlijk dat het college weer een greep doet in de WMO kas (reserve sociaal domein). Landelijk wordt moord en brand gescheeld over bezuinigingen in de zorg. Gemeenten spelen zorgaanbieders tegen elkaar uit en betalen te weinig voor ingekochte zorg, zonder dat men de consequenties daarvan wil zien. Toen Careyn een aantal jaren geleden gedwongen werd de salarissen hierdoor te verlagen, wisten PVDA en SP niets anders naar voren te brengen dan dat de bestuurders te veel verdienden (waar ze overigens gelijk in hadden)., maar zelf verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen besluiten (namelijk al jaren lang WMO geld voor andere doeleinden gebruiken) is er bij de heren niet bij. Helaas.

Door Peter op 3-6-2017 18:22:58
Uw commentaar

Naam:
E-mail: (niet zichtbaar)
Titel:
Commentaar:
CAPTCHA Afbeelding
Vul de bovenstaande code hieronder in

Geef commentaar

Terug
Gemeente heeft geld over, maar ten koste van wat allemaal?

© De Vlaardinger  |  Inloggen