Zoeken

Loftrompet! Rozengeur en maneschijn?

Vlaardingen presenteert juichend jaarrekening 2016

Als een goed draaiende beursgenoteerde onderneming maakte het college, met veel lovende woorden op de gemeentepagina van - Groot Vlaardingen - de jaarrekening 2016 bekend. 'Netto overschot op de gemeentelijke begroting 10,5 miljoen euro!' Het behaalde resultaat voor Vlaardingen: goed nieuws en één groot feest.

Het jaarverslag was verder zonder diepgaande achtergrondbeschouwing of het benoemen van verdere toekomstidealen. Het verslag riekt ernaar dat het persoonlijk welbevinden van het college voorop moet staan. Resultaat vooral behaald door nul uitgaven  op diversen kostenposten.

Een overheidsbegroting kent onderaan de streep echter drie belangrijke posities: tekorten, overschotten en reserves. Het overschot bestaat voor een deel uit nog niet uitgegeven budgetten van vooruitgeschoven voorzieningen. Aan de algemene reserve (eigen vermogen) wordt per definitie € 4.82 miljoen bijgeschreven. Ofwel € 67 per inwoner.  

Volop de ‘loftrompet’ gebruiken bij de presentie van het jaarverslag 2016 is een te snelle triomftocht. Dit vanwege het feit dat de gemeenteraad de jaarrekening nog moet goedkeuren.

Het college lijkt zich weinig te bekommeren om het vertrek van Unilever Research uit Vlaardingen en het ver achterblijven van economische vooruitgang. Een goed draaiende economie zorgt immers voor meer werkgelegenheid. Uitgaven aan bevordering van economische ontwikkeling komt niet verder dan € 49 per inwoner. De inkomsten uit de onroerendezaakbelasting zijn per inwoner € 227. Een schril contrast met bijvoorbeeld een post als opvang en begeleiding kwetsbare inwoners, waaraan in Vlaardingen € 317 per inwoner (71.852 inwoners) wordt uitgegeven.

Aan jeugd en gezin € 263 en het onderwijs wordt € 124 uitgegeven. Aan bijstand, begeleiding naar werk en sociale werkvoorziening, deze laatste drie kostenposten op een hoop geveegd, € 819 per inwoner. 

Een ander vergelijk: aan culturele- en sportvoorzieningen wordt respectievelijk € 81 en € 45 per inwoner besteed.

Bij het financieel verslag kan de gemeenteraad, evenals de burger, zich de vraag stellen wat het college heeft laten lopen om te werken aan de ‘complete stad’ waar het goed wonen, werken en recreëren is. Anderzijds staat het een ieder vrij om zich te realiseren dat een complete stad, net zoals bedrijven, organisaties en huwelijken, nimmer zal bestaan.

Een van de onderdelen uit het ‘inspirerend werkstuk’ De Burger Meester was ook een betrouwbare gemeente. Uit recente teleurstellingen van zowel de burgers rondom het Muskuskruid als door de brief van ONS.Vlaardingen, met betrekking tot de ontwikkeling van ‘Greenport’ (wethouder Bert van Nieuwenhuizen D66), mag men concluderen dat het college nog steeds grote steken laat vallen wanneer het gaat om de notitie - Sturen op ontwikkeling: ‘ramen en deuren open’.

Van participatiegoeroes Hans Versluijs (PvdA) en Arnout Hoekstra (SP) zou men toch anders mogen verwachten, dan dat zij dit ‘achter gesloten deuren’ onhandig handelen laten gebeuren.

‘Werken met open vizier’ mag de gemeente naast ‘ramen en deuren open’ toevoegen aan het vaandel ‘sturen op ontwikkeling’. Als het college zelf eens ideeën oppert en de nek uit durft te steken; het komt er slechts ten delen van.

Het college leeft met de gedachte: ‘geeft het volk brood en spelen’, en is daarbij al snel tevreden met de 300 opmerkingen, gemaakt door burgers in het kader van een door oud-burgemeester Bert Blase gevoerd - ‘code oranje offensief’ – De Burger Meester

Een kostbaar traject met sober resultaat. Daarover is nauwelijks of niets in de vorm van financiële verantwoording terug te vinden in jaarrekening 2016.

Het college is gretig gericht op een beleid naar de burger toe van: ‘Van meepraten naar zelf doen’.

Volgens het college wordt de burger steeds meer leidend, en de overheid stimuleert en faciliteert. Behoudens kleinschalige projecten - die makkelijk uit te voeren zijn en weinig risico met zich meebrengen - worden grote projecten vaak op de lange baan geschoven.

Men doet er jaren over om tot een oordeel, advies of besluitvorming te komen. Voorbeeld: het al jaren braak liggende en als gemeentelijke dumpplaats gebruikte terrein van de voormalige HVO voetbalvelden aan de Zwanensingel ZZ (niet genoemd als complex in de jaarrekening pagina 169).

Wordt de Kerk van Nazarener nu wel of niet uitgebreid? Komt er nu wel of niet een industrieterrein? Komt er nu wel of geen arbeidsmigrantenaccommodatie? Is het gebied nu wel of niet geschikt om te wonen? Wordt de ooit benoemde wateropslag nu wel of niet gerealiseerd?

Zo dynamisch is het participatiebeleid van het college blijkbaar nu ook weer niet mevrouw Esther Heijndijk-Van der Veer (CU/SGP). Dit in tegenstelling tot het unaniem uitgesproken ‘voordeel van de twijfel’ in de raadsvergadering van 18 februari 2016.

Hoe enthousiast kan het college zijn over de verbetering van de fietsoversteek Dillenburgsingel / Koninginnelaan. Een gevaarlijke kruising. Zeker voor fietsers. In de publiciteit doet de gemeente voorkomen dat, na een melding van bewoners op een wijkoverleg (leefbaarheidsplatform), men de gevaarlijke situatie kordaat heeft aangepakt. De gemeente zou zich moeten schamen. Het kostte eerst een jongeman zijn leven en daarna heeft het nog eens meerdere jaren geduurd voordat, vele vergaderingen verder, de gemeente tot het inzicht kwam dat er aan de situatie iets veranderd moest worden. Overigens een ingreep, te simpel voor woorden, dat die zo lang heeft geduurd. Het doet de wijzen verstommen.

Gebeurt er dan helemaal niets goeds in Vlaardingen? Natuurlijk wel. Teveel om op te noemen!

De schrijver van dit stuk blijft steken bij en denken aan al die vele vrijwilligers die zich op allerlei manieren inzetten om de leefbaarheid van Vlaardingen te verbeteren. De bewonerscontacten  te verstevigen en volop proberen de gezelligheid in Vlaardingen te optimaliseren.

De vrijwilligers van het Rode Kruis, de vele verschillende zang- en musicalkoren, Spring Foundation, muziekkorpsen, de organisatoren van lente- en kerstmarkt, Hosman wijnconcerten, Jeugdstad, Scouting, Lucaskerk en Windwijzer en zoveel andere vrijwilligers, die in grote getale en in vele vormen van veelzijdigheid er zijn voor maatschappelijke ondersteuning en het aantrekkelijk maken van de stad.

Zij zijn het: de rozengeur en maneschijn voor de velen andere mede-inwoners van Vlaardingen. Het zijn deze, meer dan duizenden vrijwilligers die voor Vlaardingen veel doen en bereiken. Het minste budget op de jaarrekening is besteed aan deze groep. Om precies te zijn € 21 per inwoner!

Foto
Geen loftrompet, maar -sax en -trombone. Of dat genoeg is?

      

  

 

   

 


Auteur: Frans Kuil (Tekst), Peter Joore (Fotografie)
Gepubliceerd: 16-05-2017
Aantal keer bekeken: 990


Reacties
Uw commentaar

Naam:
E-mail: (niet zichtbaar)
Titel:
Commentaar:
CAPTCHA Afbeelding
Vul de bovenstaande code hieronder in

Geef commentaar

Terug
Loftrompet! Rozengeur en maneschijn?

© De Vlaardinger  |  Inloggen