Anouschka den Harder pleit voor combi-pleinen

Door de de liefst kwadratische toename van huizen(blokken) in ons land verworden kinderspeelplaatsen en hondenuitlaatvelden tot een zeldzaam goed. Vaak is het zo dat kinderen en honden spaarzame grasveldjes delen, waardoor kinderen niet zelden bij het spelen ongewild een honden bolus aan de kaplaars lappen en die thuis aan de kokosmat afvegen en achterlaten als geurend relikwie en kwalijke herinnering van een paar genoeglijke uurtjes ravotten.

Buurtbewoner Anouschka den Harder is die twee-in-een oplossingen zat en pleit in woord en daad voor gescheiden veldjes. ‘Waar kinderen spelen horen honden niet hun verteerde maaginhoud uit te persen. Dat is smerig en het stinkt bovendien in de zomer als de zon er urenlang boven heeft gehangen.’

Februari 2017 was voor haar de maat vol. Zelf gezegend met een speelse Amerikaanse Stafford
vult ze steeds haar plastic zakje als de hond zijn behoefte heeft gedaan. Wat haar opvalt, is dat
niet iedereen zich aan dit humane protocol houdt. Dus: als mensen zelf de discipline niet kunnen
opbrengen, dan moeten haar gescheiden veldjes daarvoor maar zorgen.
Na een haastige fotoronde, het stortregende, namen we plaats aan de eetkamertafel. De koffie is smakelijk en dampt. De warmte doet weldadig aan. Anouschka steekt van wal: ‘Buurtpark Oost-
Merwedehof 2.0 mag je gerust mijn kindje noemen.’ Gelegen aan de 1e van Leyden Gaelstraat ligt het parkje er verregend bij. Het is geen uitlaattijd en van kinderen ontbreekt ieder spoor. Geef ze
eens ongelijk in deze door Irma geïnitieerde tijd.

De kop koffie warm in haar handen begint Anouschka te spreken: ‘Niet dat ik de eerste ben die de huidige situatie zat is, maar ik vond het tijd er iets aan te doen. In Vlaardingen wordt veel
gepraat, maar de handen uit de mouwen en werkelijk iets doen ... daar ontbreekt het nogal eens aan. En het is nota bene een van de weinige speelveldjes in deze buurt. Kinderen hebben het wat
dat betreft niet breed.

Als eerste ben ik met een lijst langs wijkbewoners gegaan. Gevraagd wat ze willen met het parkje. In het kort luidde de reactie: “Leuk! Doen! Wanneer beginnen?” Daarna heb ik de
gemeente geënthousiasmeerd. Via met name Hans Engelchor is het nu zover dat de gemeente nog deze week palen gaat slaan en hekken monteert. Op 23 september is het Burendag. Dan
moet alles klaar zijn en wil ik om 09.00 uur met veel tromgeroffel de veldjes voor geopend verklaren.’

De ingangen van beide veldjes komen aan Oosterstraat-zijde. Opdat kinderen bij het verlaten van het speelterreintje niet direct de straat oplopen of hollen. Bij elke ingang een prullenbak. Dé
plek waar iedere bezoeker zijn of haar hondenpoepzakje (die daar ook komen te hangen) of picknick-rommel direct kan dumpen. ‘Bij de ingang leek me niet direct confronterend, maar wel duidelijk.’

Voor de honden komt er naast gras om te hollen een open (bovengrondse) rioolbuis, twee bomen en een schelp met water. Groot genoeg voor een bad en niet te diep zodat drinken ook
een optie is. Bij de kinderen een schommel en een wipwap. Verder een moestuintje en ook hier: veel gras om te ravotten of je kleedje neer te leggen en de koelbox aan te spreken. Ouders zijn
immers altijd welkom.

De veldjes worden gescheiden door een paadje. Er komt één bank om op te zitten en er komt een tafel
op de betonnen bak waarvan niemand wat die doet en waarom. Omdat ook niemand weet of er leidingen onderdoor lopen krijgt die de functie van tafelpoot.

Anouschka den Harder heeft drie buurvrouwen bereid gevonden met haar een kwalitatief oogje in het zeil te houden. ‘Ik ben ook weleens elders,’ luidt haar laconiek en praktisch commentaar.

Dat juist hier het bestaande veld wordt opgesplitst heeft een logische reden. ‘Er wonen hier veel mensen met kinderen. En die kinderen moeten ongestoord en poepvrij kunnen spelen. Als het
aan mij ligt is dit de eerste in een lange rij. Ik ben er klaar voor om in woord en daad deze omwenteling te begeleiden.’

De opening zal meer een praktisch dan een officieel karakter krijgen. Voor hond en kind komen er kleine “ieniemienie” aardigheidjes. Dat is alles. Het benodigde materiaal is verzorgd door Stichting Pameijer en gefinancierd door de gemeente Vlaardingen.

 


Auteur: Peter Joore (Tekst + Fotografie)
Gepubliceerd: 12-09-2017
Aantal keer bekeken: 873

'Houdt honden en kinderen apart'