Waarman's ogenblik

Laatst werd Waarman in literair bolwerk The Irish Pub voorgehouden dat hij altijd maar fulmineert jegens politici en dat als er al schrijvers, waar ook ter wereld, zijn die met hem meewandelen en dezelfde mening ventileren, dat meest uit oude en belegen boeken is. Het lokale schaamrood steeg de columnist naar de kaken. Eenmaal thuis besloot hij eens een wat nieuwer boek te lezen.

Afgelopen december kreeg Waarman voor zijn verjaardag Ik ben Pelgrim van de hem onbekende schrijver Terry Hayes. Een met lovende woorden overladen debuut, nota bene. Het was nogal een pil en op de laatste pagina prijkten een 7, een 5 en nog een 7. ‘Als het niks is hebben we aanmaakpapier genoeg voor een winter lang de open haard stoken,’ zei hij tegen Waarvrouw.

Op het achterplat las hij de kritieken. De een nog malser dan de ander zodat een Black Angus biefstuk daarmee vergeleken een taaie schoenzool geleek. Hij las achtereenvolgens:

‘Een ware pageturner.’ (Trouw); ‘Kortademige lezers zijn bij deze gewaarschuwd.’ (Knack); ‘Beangstigend actueel. Voor non-stop lezers.’ (De Morgen); ‘***** Een wervelende thriller.’ (De Telegraaf); ‘Intelligente, urgente pageturner – een aanrader.’ (Nu.nl); ‘Een van de beste spannende boeken die ik in lange tijd gelezen heb.’ (David Baldacci); ‘Pulserend.’ (Robert Goddard); ‘Chapeau voor Terry Hayes met dit geweldige debuut.’ (Hebban.nl); ‘Slimste thriller in jaren.’ (Andy McNab) en tot slot: ‘Ja, de enige thriller die je dit jaar moet lezen.’ (Yorkshire Post).

Waarman wil hieraan namens De Vlaardinger aan toevoegen: ‘Trevanian lijkt een opvolger te hebben.’

Maar goed. Wie dit boek wil lezen is in het juiste jaargetijde aanbeland. Nu de dagen korten en de avonden annex nachten lengen is de tijd van lang lezen aangebroken. Terrassen worden of zijn reeds opgeborgen en de dagelijkse grauwheid slaat meedogenloos toe.

Ook Waarman installeerde zich languit op de bank. Waarvrouw deed de was en de gehele cd-box van Philip Glass lag paraat ter illustratie en decor. Inderdaad bleek Ik ben Pelgrim van een doorleeskwaliteit die je niet alle dagen treft. Razendsnel taalgebruik en unieke, komische vergelijkingen die de lach zeker niet doet besterven.

Waarman vermaakte zich opperbest. De op vakantie van eigenaar/brouwer François Iraola gekregen flesjes Akerbeltz moesten er snel aan geloven. Een bij Ilja Gort uit de Franse voorraad gerukte fles Slurp! ging haast met hetzelfde geluid in een avond ten onder. Het boek fascineerde meer dan menig handboei in de politiefolder beloofde. Ongemerkt ging de ene dag in de andere over.

Tot aan pagina 290. Het hart van Waarman sloeg twaalf slagen. Zijn behaarde borst zwoegde dat het een aard had en Waarvrouw dacht dat hij verliefd was als in vroeger tijden. Of dat er sprake was van een pornografisch stuk. Ze besloot er het zwijgen toe te doen. Dat leek haar het verstandigste.

‘Waarvrouw, goddomme nog aan toe. Moet je luisteren wat die Terry Hayes schrijft. In een boek van 2016 nota bene! Luister goed: “Het verrassende aan James Grosvenor was dat hij hoogst intelligent, beminnelijk en bescheiden was, met andere woorden: iemand die verre verwijderd was van het beeld van de typische politicus. Niemand had ooit kunnen bevroeden, hijzelf nog het minst, dat hij president van de Verenigde Staten zou worden.”

‘Jij altijd met je politiek kritiek,’ mopperde Waarvrouw van boven haar stapel strijkgoed. ‘Leer je het echt niet af, dat afbekken van goed menende stadgenoten. Die voor een paar stuivers per maand hun goede tijd besteden aan de toekomst van hun woongebied.’

Even was het stil. Toen barstten Waarvrouw en Waarman in schaterlachen uit. Immers, als schrijvers het almaar neerpennen, dat aan politici een luchtje zit, waarom zou het dit dan negeren!

PS
Voor en achter de schermen vallen er koppen binnen de politiek. Mensen die dit niet verwachten worden lager op de kieslijst gezet dan vooraf ingeschat. Een enkeling start per direct een eigen fractie. Anderen zinnen op wraak en verblijven publicitair nog even in de wachtkamer. De lijst van mensen die hun zegje willen doen groeit en zijn welkom als altijd. Ongeacht hun politieke insteek.

 


Auteur: Peter Joore (Tekst), Robert Daalmeijer (Wakend Oog)
Gepubliceerd: 11-10-2017
Aantal keer bekeken: 225

Boekje opendoen …