Zoeken

Herrie Om Een Doktershut

Waarman's ogenblik

Het is een onvoorspelbaar najaar. Irma beheerst het dagelijkse nieuws en Waarman heeft meelij met Koos. Dat laatste mag een zeer lokaal grapje heten. Het verbaast de alom veelgeprezen columnist dat er zoveel herrie is om een doktershut. Bewoners, niet-bewoners en de politiek vliegen elkaar verbaal in de haren en via de (a)sociale media naar de strot.

Soms op beschaafde wijze wordt de “overkant” voor rotte vis uitgemaakt. Het is maar goed dat de Vlaardingse Vaart niet ver weg is om alle geschubde termen van een passende omgeving te voorzien. Iemand die de politiek al driemaal over rechts heeft geprobeerd binnen te dringen en uiteindelijk en volgens het decenniaoude adagium van Wim Kan via links misschien eindelijk weet te penetreren zei onlangs op het terras van Café de Waal: “Die mensen van Hooglede moeten niet zeuren. Het bestemmingsplan is aangepast. Dat is alles.”

Waarman opperde dat dit een wethouder (Hans Versluys, red.) niet past. Zo snel van bestemmingsplan wisselen als een kind van melkgebit naar echte tanden. Eerst laat je de boel ruim 50-jaar versloffen en dan wil je binnen de kortste keren en omdat de laatste woningen en percelen almaar niet verkocht worden op dit voormalig Holy Ziekenhuisterrein de hele bende met een ongecoördineerde reuzenzwaai omkieperen. Waarman kan zich goed voorstellen dat dit de bewoners in het verkeerde keelgat schiet.

Dat de gemeente nu kiest voor algehele radiostilte is dan ook weer laf. Het geeft te denken over de aanstaande tactieken die straks vanaf onze eigen Bastille, het stadhuis, als Noord-Koreaanse proefraketten over de hoofden en in de richting van diezelfde huizenbezitters worden afgeschoten. Luchtige pek, zonder zichtbare veren. Maar goed heet. Noem het een detail, maar de bewoners zitten er maar mee.

Waarman ontvangt de laatste tijd veel signalen met betrekking tot de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen van maart 2018. Zittende heersers vertrekken en de jeugd mag het overnemen. Peter Caljé stapt opzij. Klaas Terpstra is al eerder op een zijspoor gezet. Albert Brouwer gaat met pensioen en Cees Oosterom wil elders burgemeester worden. Wie volgt?

In aanloop van de verkiezingen is duidelijk dat “links” Vlaardingen nog steeds niet geheel op de kaart weet te zetten zoals het een voortvarende stad betaamd. De kiezer gaat voor “rechts”? De signalen zijn er. Maar wat als datzelfde “rechts” het na maart volgend jaar ook niet voor elkaar blijkt te kunnen boksen? Wat dan? Welk tijdperk krijgen we dan en welke bestuursvorm hangen we vervolgens aan?

Een paar mogelijkheden.

Is Vlaardingen rijp voor een oligarchie? Dat de stad wordt bestuurd door een kleine groep bevoorrechten uit de heersende klasse? Zeg maar: er verandert niets. Het betreft hier een vorm van aristocratie.

Dan zijn er varianten van democratie. Neem: parlementair, constitutioneel, volks of basis. De lijst is langer, maar dit terzijde. In dat geval hebben door het volk gekozen vertegenwoordigers invloed op het beleid. Bij volksdemocratie hebben we te maken met een communistisch of marxistisch bestuursmodel. Een basisdemocratie staat voor beslissingen die op laag niveau worden genomen. Een tot op heden gekend model dat echter aan discussie onderhevig is sinds in ons land en stad de grootste partijen niet altijd aan de onderhandelingstafel verschijnen.

Dan is er de dictatuur. Door vele inwoners als dusdanig ervaren spreken we formeel in Vlaardingen van een democratie. Alle gossip en samenzweringstheorieën ten spijt. Hierin tref je twee varianten. De eenpartijstaat en de militaire dictatuur. Dit overigens naast het totalitarisme. Eenpartijstaten leven aanmerkelijk langer dan andere vormen van dictatuur als het gaat om regeringspartij. Dat is een relatieve zekerheid.

Voorbeelden? Het Polen van vandaag, The True Whig Party in Liberia (103-jaar), de Communistische Partij (Rusland, 74-jaar), de Institutioneel Revolutionaire Partij (Mexico, 71-jaar) en de Mongoolse Revolutionaire Volkspartij (68-jaar). Naar het idee van Waarman komt enkel de nog niet gewortelde PVV hiervoor binnen onze stadsgrenzen op termijn voor in aanmerking.

Nog weer bestuurstechnisch verder van huis kom je de theocratie en de Islamitische republiek tegen. Eerstgenoemde beschouwt een godheid als gezagsdrager. Egypte ten tijde van de farao’s en Japan tot 1946 zijn hier voorbeelden van. In Vlaardingen zijn het CDA en de CU/SGP mogelijke representanten.

Betreft het een Islamitische republiek dan is het staatshoofd door verkiezingen, revolutie of een staatsgreep aan de macht gekomen. De rechtspraak is op basis van de sharia: de islamitische wetgeving. Het is de oosterse variant van de theocratie. Pakistan, Mauritanië, Afghanistan en Iran zijn hiervan hedendaagse archetypes.

Verder heb/had je afwijkende bestuursvormen als de Volksrepubliek Bangladesh, de Kiesmonarchie Maleisië, de Ierse Vrijstaat (1922-1937), de Radenrepubliek Beieren (april-mei 1919), de Socialistische Republiek Roemenië (1965-1989) en de Grote Libisch-Arabische Socialistische Volks-Jamahirivah (1977-2011).

Dit is een kort overzicht. Want er bestaan nog andere fysionomieën als bijvoorbeeld de demarchie waarbij het lot volksvertegenwoordigers aanwijst. Een beetje zoals het de afgelopen jaren leek met gekende minkukels aan het lokale roer. De namen zijn de lezer vast bekend.

Waarman wenst iedere inwoner veel wijsheid en een uren-, dagen-, weken-, maandenlange politieke studie toe. Succes, der halve. En wedden dat alle commotie om de HOED dan is geluwd. Of onder de PET (Politiek En Tegenslag) gehouden of ouderwets met een bezem onder het VLOERKLEED (Vlaardingen Leert Ooit Eens Roeien met Kapitalistisch Leninistische Eenvoudige Eerlijkheid … Duh!). Dat kan ook nog.

 


Auteur: Peter Joore (Tekst), Robert Daalmeijer (Wakend Oog)
Gepubliceerd: 13-09-2017
Aantal keer bekeken: 489


Reacties
Uw commentaar

Naam:
E-mail: (niet zichtbaar)
Titel:
Commentaar:
CAPTCHA Afbeelding
Vul de bovenstaande code hieronder in

Geef commentaar

Terug
Herrie Om Een Doktershut

Laadtijd van deze pagina: 0,0781206

© De Vlaardinger  |  Inloggen